من اینجا بس دلم تنگ است - بخش هایی از کتیبه ی داریوش کبیر،شاهنشاه هخامنشی،در تخت جمشید

یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386

بخش هایی از کتیبه ی داریوش کبیر،شاهنشاه هخامنشی،در تخت جمشید

بند1-اهورا مزدای بزرگ،بزرگترین خدایان،

او داریوش شاه را آفرید.او به وی شاهی را ارزانی

فرمود.بخواست اهورامزدا داریوش شاه(است).

بند2-داریوش شاه گوید:این کشور پارس،

که اهورا مزدا آن را به من ارزانی فرمود،زیبا،

دارای اسبان خوب،دارای مردان خوب(است).

بخواست اهورا مزدا و(بخواست) من داریوش شاه

(این کشور) از دیگری نمی ترسد.

بند3-داریوش شاه گوید:اهورا مزدا با خدایان خاندان

سلطنتی،مرا یاری کناد!و این کشور را اهورا مزدا

از دشمن،از خشکسالی،از دروغ محفوظ داراد!

باین کشور نیاید،نه دشمن،نه خشکسالی، نه دروغ!

اینرا (چون) برکتی من از اهورا مزدا با خدایان خاندان

سلطنتی در خواست می کنم.اینرا بمن (چون) برکتی اهورا مزدا

با خدایان خاندان سلطنتی بدهاد!

پ.ن:

حالا خودتون فرمانروایان قدیم ایران رو با حاکمان امروزه اش مقایسه کنید....

نوشته شده توسط باران در 4:59 PM | | لینک به این مطلب

درباره وبلاگ

انسانی تو
سر مست خمب فرزانگی یی
که هنوز از آن قطره ای بیش در نکشیده
از معماهای سیاه سر بر آورده
هستی
معنای خود را با تو محک می زند.